Ο Francis Haskell (1928-2000) δίδαξε ιστορία της τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης από το 1967 έως το 1995. Η έρευνά του επικεντρώθηκε σε θέματα πατρωνίας και συλλεκτισμού, ιστορίας του γούστου και κοινωνιολογίας του πολιτισμού.
Σημαντικότερα έργα του: Patrons and Painters: A Study in the Relations Between Italian Art and Society in the Age of the Baroque (1963, 1980, 2000), Rediscoveries in Art: Some Aspects of Taste, Fashion and Collecting in England and France  (1976), Taste and the Antique: The Lure of Classical Sculpture, 1500-1900 (σε συνεργασία με τον Nicholas Penny, 1981), Past and Present in Art and Taste: Selected Essays (1987), History and its Images: Art and the Interpretation of the Past (ελλ. έκδ. Η Ιστορία και οι εικόνες της: Η τέχνη ως ερμηνεία του δυτικού πολιτισμού, Νεφέλη, 2012), The Ephemeral Museum: Old Master Paintings and the Rise of the Art Exhibition (2000)