ΜΥΡΑΤ ΜΗΤΣΟΣ

Η ΖΩΗ ΜΟΥ

Αντρέας Δημητριάδης: Ο Μήτσος Μυράτ και η εργαλειοθήκη της υστεροφημίας

Η Ζωή μου του Μήτσου Μυράτ είναι η πρώτη αυτοβιογραφία ηθοποιού που εκδόθηκε στην Ελλάδα, το 1928. Η δράση αρχίζει από τη Σμύρνη και τα ανήσυχα χρόνια της νιότης, μεταφέρεται στην Αίγυπτο, όπου ο νεαρός Μυράτ αναζητά την τύχη του, συνεχίζεται στο Παρίσι, με το όνειρο μιας θεατρικής καριέρας, και καταλήγει στην Αθήνα του 1900, ακριβώς στο ξεκίνημα μιας ιδιαίτερα κρίσιμης δεκαετίας για το ελληνικό θέατρο. Δύο πρόσωπα σφραγίζουν από το σημείο αυτό και έπειτα τις εξελίξεις: ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος και η Κυβέλη Αδριανού. Χώρος συνάντησης και των τριών ένας θίασος, μία κοινή προσπάθεια, το όραμα για ένα καινούριο θέατρο. Μέσα σε λίγα χρόνια, καλλιτεχνική δημιουργία και προσωπική ζωή θα πλεχτούν μεταξύ τους με δεσμούς αξεδιάλυτους, για να οδηγηθούν από τη μεθυστική επιτυχία στην ανεξέλεγκτη πτώση. Η καταστροφή ωστόσο δεν θα είναι ολοσχερής. Το γλυκόπικρο τέλος της αυτοβιογραφίας αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας νέας αρχής και μιας πιο ώριμης δημιουργικής πορείας. Η αφήγηση σταματά το 1906, όταν ο συγγραφέας είναι μόλις 29 χρονών.

Η μελέτη του Αντρέα Δημητριάδη συνθέτει με αδρές γραμμές ολόκληρη την καριέρα του Μήτσου Μυράτ που κράτησε πάνω από πενήντα χρόνια, ενώ παράλληλα εξετάζει το σύνολο της συγγραφικής δραστηριότητας του ηθοποιού• επιπλέον, αντιμετωπίζει τον αυτοβιογραφικό λόγο ως ιδιόμορφη ιστορική πηγή, κυρίως όμως «διαβάζει» το κείμενο ως ένα εργαλείο που σμιλεύει το παρελθόν, έτσι ώστε αυτό να αποκτήσει ειρμό και νόημα, προκειμένου να φανεί χρήσιμο για την κατασκευή μιας θετικής δημόσιας εικόνας. Μετά από έρευνα και συστηματική διασταύρωση των αφηγήσεων του Μυράτ, ο Δημητριάδης επιχειρεί να διακρίνει τον βαθμό απόκλισης της αυτοβιογραφίας από τα πραγματικά γεγονότα, δείχνοντας μεγάλη κατανόηση -όχι όμως απεριόριστη- για όσες σκόπιμες ανακρίβειες διαπιστώνει.

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Ο Μήτσος Μυράτ γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1878. Ξεκίνησε να δουλεύει επαγγελματικά ως ηθοποιός το 1901 στη Νέα Σκηνή, τον πρωτοποριακό θίασο που ίδρυσε στην Αθήνα ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος. Από το 1907 έως το 1930 υπήρξε στενός συνεργάτης της Μαρίκας Κοτοπούλη, πρωταγωνιστής και καλλιτεχνικός διευθυντής στον θίασό της. Στα τελευταία χρόνια της σταδιοδρομίας του εργάστηκε στο Εθνικό Θέατρο. Εκτός από ηθοποιός, υπήρξε μεταφραστής, θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος. Στην προσωπική ζωή του, ο Μυράτ συνδέθηκε στενά με δύο από τις σημαντικότερες πρωταγωνίστριες του ελληνικού θεάτρου. Το 1903 παντρεύτηκε την Κυβέλη Αδριανού, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τον Αλέξανδρο και τη Μιράντα• ο γάμος τους κράτησε μόνο τρία χρόνια. Το 1908 παντρεύτηκε τη Χρυσούλα Κοτοπούλη (αδελφή της Μαρίκας) και μαζί απέκτησαν έναν γιο, τον Δημήτρη. Ο Μήτσος Μυράτ πέθανε στην Αθήνα το 1964.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Μήτσος Μυράτ, Η ζωή µου

Αντρέας Δηµητριάδης: Ο Μήτσος Μυράτ και η εργαλειοθήκη της υστεροφηµίας
Εισαγωγή
Παιδικά και νεανικά χρόνια
Ένας Σµυρνιός στο Παρίσι
Υποψήφιος ηθοποιός του βασιλέως
Το ανεξίτηλο σηµάδι της Νέας Σκηνής
Θιασάρχης, 28 ετών
Η «απαγωγή» της Κυβέλης
Στον αστερισµό της Μαρίκας Κοτοπούλη
Το τέλος των οικογενειακών θιάσων
Τα χρόνια της παρακµής
Ο Μυράτ συγγραφέας
Αυτοβιογραφία, ιστορία και δηµόσια εικόνα
Εκδοτικά
Ευχαριστίες

ΠΑΡΑΡΤΗMΑ
Διονύσιος Κόκκινος: Η αυτοβιογραφία του Μυράτ

Γλωσσάρι
Ευρετήριο θεατρικών έργων
Ευρετήριο προσώπων

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

ΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

  • Επιμέλεια κειμένου
    Δολαψάκης Δημήτρης
  • Σχεδιασμός εξωφύλλου
    Βασιλείου Ιφιγένεια
  • Εκδοτική φροντίδα
    Λυδάκη Ειρήνη
  • ISBN
    978-960-524-475-0
  • Έτος Α' έκδοσης
    2016
  • Τεχνικά χαρακτηριστικά
    552 12 16.5
  • Τιμή καταλόγου
    16,00