ΤΑΣΙΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ Π.

ΑΣ ΑΝΑΣΤΟΧΑΣΘΟΥΜΕ ΕΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΟΥΣ

Γιατί άραγε πρέπει να «αναστοχασθώ» τον εαυτό µου; Αν ήδη ξέρεις «τί είσαι, ποιός είσαι και πώς είσαι», δεν χρειά­ζεται ν’ αναστοχασθείς τίποτα. Εµείς οι άλλοι όµως που δεν διαθέτοµε τέτοιες υπαρξιακές βεβαιότητες, τη νιώθουµε την ανάγκη να ξανασκαλίσοµε αυτό το βαθύτατα προσωπικό ζήτηµα. Όσο για τους «Άλλους», εκεί είναι που µάλλον δεν ξέροµε και πολλά: Ο Άλλος είναι αλλού, κι είναι κι αλλιώτικος. Και καθώς η ζωή µου πλέκεται κάθε στιγµή µαζί µε τους Άλλους, πώς να πετύχω µια καλή ζωή όταν αγνοώ τη φύση των Άλλων και τη σχέση µου µαζί τους…

Ετούτο το βιβλίο αποπειράται να θυµίσει πόσο αξίζει τον κόπο να «αναστοχασθούµε εαυτούς και αλλήλους», µέσα στο σύνολο που το λένε Κοινωνία… Ξεκινάει µε τις κοινωνίες των ζώων, επιµένει ύστερα στη βασανιστική ερµηνεία του ηθικού ενεργήµατος και στην ηδονή του Καλού «εδώ και τώρα». Θέλει κατόπιν να δείξει ότι η Πολιτική (όχι η πολιτικαντική) και η Περιβαλλοντική είναι ηθολογικής κατηγορίας διεργασίες, ενώ αναλύει και µερικά πρακτικά ζητήµατα όπως η επαγγελµατική δεοντολογία, ο κίνδυνος της Τεχνοκρατίας, το σαράκι της πάνδηµης δωροδοκίας κ.ά. Τέλος, περιγράφει ένα σύστηµα Ηθοπαιδείας ως ρωµαλέου πολιτικού µέσου, ενώ δεν αποφεύγει ν’ ασχοληθεί και µε το Θρησκεύεσθαι – ένα επίσης υποστασιακό θέµα που απασχολεί δισεκατοµµύρια Ανθρώπων.

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Ο καθηγητής Θεοδόσης Τάσιος γεννήθηκε στην Καστοριά. Πήρε το δίπλωμα του Πολιτικού Μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1953) και συνέχισε τις σπουδές του στο Centre d Etudes Superieures ITBTB, στο Παρίσι. Αναγορεύθηκε διδάκτωρ του Ε.Μ.Π. το 1958. Εξελέγη Επιμελητής του Ε.Μ.Π. (1958) και στη συνέχεια Έκτακτος Μόνιμος Καθηγητής (1964) και Τακτικός Καθηγητής (1969). Ίδρυσε το Εργαστήριο Οπλισμένου Σκυροδέματος του Ε.Μ.Π. και το διεύθυνε μέχρι την αποχώρησή του (1997). Δίδαξε ακόμα στα Πανεπιστήμια της Βαγδάτης (1979), της Σαγκάης (1982), της Νανκίν (1985), της Παβίας (1986) και στο College International des Sciences de Construction, Paris (1979-1989).
Εξέχουσα μορφή στην επιστημονική και επαγγελματική ζωή της χώρας, υπήρξε δάσκαλος χιλιάδων Μηχανικών, δημοσίευσε εκατοντάδες επιστημονικές εργασίες στις περιοχές της Εδαφομηχανικής, της Τεχνολογίας του Σκυροδέματος και της Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, ενώ ασχολήθηκε με μια ευρύτατη περιοχή επιστημονικών, τεχνολογικών και εκπαιδευτικών θεμάτων (ευρωπαϊκοί και εθνικοί κανονισμοί, αντισεισμική προστασία, προστασία μνημείων, δημόσια έργα) αλλά και με θέματα Φιλοσοφίας, Παιδείας, Γλώσσας, Ορολογίας, καθώς και με κοινωνικά θέματα ως συντάκτης βιβλίων και επιφυλλίδων στον ημερήσιο και εβδομαδιαίο Τύπο.
Είναι ιδρυτικό μέλος και Πρόεδρος πολλών ελληνικών Επιστημονικών Ενώσεων, μέλος αμερικανικών και ευρωπαϊκών Ενώσεων, ενώ διετέλεσε Πρόεδρος της RILEM (1977-78), της CEB (1983-87), του «Model Code 90» (1987-91), Σύμβουλος των Ηνωμένων Εθνών και Εμπειρογνώμων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
Έλαβε πολλές τιμητικές διακρίσεις: Είναι Επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου του Νανκίν (1985), Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Λιέγης (1986), Fellow του American Concrete Institute (1986), Επίτιμος Πρόεδρος της CEB (1988), Επίτιμο Μέλος της RILEM (1989), της CIAS (1998), του Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου (1999), της CICOP (2001), Επίτιμος Διδάκτωρ του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου (2001), Μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Τορίνο (2004), Επίτιμος Πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας (2004), Επίτιμο Μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Ορολογίας (2008), Επίτιμος Διδάκτωρ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2010) και Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Κύπρου (2013). Τιμήθηκε, επίσης, με το Μετάλλιο της Πόλεως των Παρισίων (1986), και τον Ιανουάριο του 2014 με το International Award of Merit in Structural Engineering.
 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Πρόλογος
Αυτοβιβλιογραφική σηµείωση

ΜΕΡΟΣ Α΄
ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
1.    Εισαγωγή
2.    Επικοινωνία ζώων προς ζώα
3.    Ενσυνείδητη κοινωνικότητα
4.    Τεχνολογία
5.    Αισθητικές τάσεις;
6.    Επικοινωνία ζώων και ανθρώπων
7.    Αυτοσυνειδησιακότητα
8.    Η γλώσσα των ζώων
9.    Και τα δικαιώµατα των ζώων;

ΜΕΡΟΣ Β΄
ΜΙΑ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΗΘΙΚΟΥ ΕΝΕΡΓΗΜΑΤΟΣ

1.    Εισαγωγή
2.    Η Συν-δόµηση του Εγώ µε υλικά του Άλλου
3.    Ο Άλλος ως συνεργός Αυτοσυντηρησίας και Αυτοεπιβεβαίωσής µου
4.    Η αντιφατικότητα του ηθικού βίου και ο ρόλος των Αξιών
5.    Η ενδεχόµενη ατροφία του ηθικού ενεργήµατος
6.    Ποιός θα τολµήσει εναν επίλογο;
7.    Προσάρτηµα: Για µια Φυσιοκρατική Ηθική, ίσως;

ΜΕΡΟΣ Γ΄
ΗΘΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

1.    Το στέριωµα της Ηθικότητας µέσα στην Οµάδα
2.    Πρόσθετες ηθολογικές δυσπραγίες
3.    Εθελοντισµός
4.    Τα άτοµα µε ειδικές ανάγκες
5.    Επαγγελµατικές δεοντολογίες και επιχειρησιακή υπευθυνότητα

ΜΕΡΟΣ Δ΄
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΕΣ

1.    Το επάγγελµα ως κοινωνικό λειτούργηµα;
2.    Για τί η επαγγελµατική δεοντολογία;
3.    Οι επιµέρους κώδικες
4.    Το τεχνοκρατικό σύνδροµο
5.    Η ετεροδοσοληψία
6.    Η σύγχρονη επιχειρησιακή υπευθυνότητα
7.    Έλεγχος και κοινωνική εγρήγορση

ΜΕΡΟΣ Ε΄
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΙΚΗ

1.    Εισαγωγή
2.    Μερικά τυπικά πολιτικά διλήµµατα
3.    Η αναποδοτικότητα της δηµόσιας διοίκησης
4.    «Αµεσότερη Δηµοκρατία» και «Λιγότερο Κράτος»;
5.    Τα ανθρώπινα δικαιώµατα
6.    Λοστάρι και κουµπούρι αντί Πολιτικής
7.    Λοιπόν, Ηθοπαιδεία;
8.    Επιµύθιον αγωνιστικά απαισιόδοξο

ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄
ΓΙΑ ΜΙΑ ΗΘΟΠΑΙΔΕΙΑ

1.    Εισαγωγή
2.    Ποιάν Ηθική θα «διδάξοµε»;
3.    Εδώ δέν πρόκειται για µετακένωση γνώσεων
4.    Υπάρχουν όµως και αντιρρήσεις κατά της αξιολογικής διδασκαλίας;
5.    Στόχοι και διδακτικό αντικείµενο
6.    Πρακτικές µέθοδοι διδασκαλίας
7.    Οι πολλαπλές δυσχέρειες του εγχειρήµατος
8.    Αντί για επίλογο

ΜΕΡΟΣ Ζ΄
ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

1.    Εισαγωγή
2.    Το πρόβληµα
3.    Η 4-πλή βιωσιµότητα
4.    Ενα παράδειγµα
5.    Η µεγάλη ποικιλία περιβαλλοντικών βλαβών
6.    Χρηµατοτρόπηση του Περιβάλλοντος
7.    Διαγενεακή δικαιοσύνη
8.    Διαχειρισµός της ζωής
9.    Κι εµείς τί κάνοµε;
10.   Καλά, άσε να περάσει η Κρίση πρώτα

ΜΕΡΟΣ Η΄
ΤΕΧΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ;

1.    Η ριζιµιά αισθητική ανάγκη του Είναι
2.    Για ποιόν Λαό;
3.    Σχολική καλλιτεχνική Παιδεία
4.    Εξωσχολική «καλλιτεχνική» δράση
5.    Άλλες απειλές κατά της ικανοποίησης των αισθητικών-µας αναγκών
6.    Κράτος και Τέχνη

ΜΕΡΟΣ Θ΄
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΙ ΕΜΕΙΣ

Ι.Παγκοσµιότητες και Παγκοσµιοποίηση
1.    Ιστορικές παγκοσµιότητες
2.    Οι προηγηθείσες τάσεις πολιτισµικής παγκοσµιότητας
3.    Λοιπόν, Παγκοσµιοποίηση;
4.    Και πώς θα µπορούσε να είναι η ζητούµενη θεωρία;
ΙΙ.Η παγκοσµιοποίηση και το πολιτικό της έλλειµµα
1.    Απ’ τη φυλή στην πόλη, κι απ’ την πόλη στην κοσµόπολη
2.    Άς µετρήσουµε τα επακόλουθα
3.    Η θεωρία και τα ελλείµµατά της
ΙΙΙ.Πολιτισµός και παγκοσµιοποίηση
IV.Επιλεγόµενα

1.     Παγκοσµιοποίηση και Πολιτική
2.     Νεοφιλελευθερισµός και διεθνοποίηση
3.     Και τώρα τί;

ΜΕΡΟΣ Ι΄
ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΕΠΑΝΕΠΙΣΚΕΨΙΣ

1.    Εισαγωγή
2.    Το λειτούργηµα
3.    Ανάγκες για Παιδεία
4.    Η υποστήριξη της Παιδείας
5.    Δυσλειτουργίες των δια-συστηµικών κυκλωµάτων
6.    Η Παιδεία ως επένδυση
7.    Η τεράστια αξία της Γενικής Παιδείας
8.    Κι οι Δάσκαλοι;
9.    Οι εχθροί της Επαγγελµατική Εκπαίδευσης
10.  Η κοινωνική αδικία ενώπιον της Παιδείας
11.  Το παµφάγον (και φλύαρο) Πανεπιστήµιο

ΜΕΡΟΣ ΙΑ΄
ΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΕΣΘΑΙ

1.    Αυτοσυνειδησιακότητα και Αυτοεκπλήρωση
2.    Η υποστασιακή προδιάθεση για το θρησκεύεσθαι
3.    Περί της θρησκευτικής εµπειρίας
4.    Επιστήµη και Θρησκεία
5.    Θρησκεία και Τέχνη
6.    Θρησκεία, Ηθικότητα και Πολιτική
7.    Αθεϊσµός, θεϊσµος, αγνωστικισµός
8.    Νοηµατοδότηση του βίου
9.    Κι εµείς τί κάνοµε;

 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

ΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

  • Επιμέλεια
    Καρυδάκης Σπύρος
  • ISBN
    978-960-524-402-6
  • Κωδικός στον Εύδοξο
    32998369
  • Έτος Α' έκδοσης
    2014
  • Έτος τρέχουσας έκδοσης
    2016
  • Τεχνικά χαρακτηριστικά
    540 17 24
  • Τιμή καταλόγου
    18,00

ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ